Ik heb de onhebbelijke eigenschap om aan iets te beginnen zonder precies te weten wat het moet worden. Een beetje alsof je in de auto stapt en onderweg bepaalt waar je heen gaat. Zo werk ik graag: iets maken, uitproberen en ontdekken wat beter kan.

Sinds ik een paar jaar geleden het nachtvlinderen ontdekte, ben ik ook zelf materiaal gaan bouwen. Inmiddels staat er een nachtvlinderpaviljoen met een kruisvormig doek en ruimte voor verschillende lampen. Het is nog niet helemaal klaar, maar het begint precies te worden wat ik voor ogen had.

Van campingeditie naar paviljoen

Mijn eerste opstelling was simpel. Een frame van elektrabuizen, een doek van de kringloop en een ledlamp die ik ervoor zette. Mijn campingeditie, noemde ik het zelf. Goedkoop, eenvoudig en leuk om mee te beginnen. Ik heb er ook mooie soorten mee gezien.

Daarna volgden verschillende versies. Andere buizen, andere lampen, weer iets aanpassen. Op een gegeven moment wilde ik een stevigere constructie maken en het doek op een andere manier gebruiken. Zo ontstond het idee voor een paviljoen.

Een kruis van doek

De basis is een vierkant frame van PVC-buizen van 25 millimeter doorsnee. Die zijn steviger dan de elektrabuizen waarmee ik begon. Met steekkoppelingen zet ik de onderdelen in elkaar. Het frame kan ook weer uit elkaar voor vervoer.

Binnen dat frame loopt het doek kruislings van hoek naar hoek. Van bovenaf zie je een X. Zo ontstaan vier open hoeken, met steeds twee witte vlakken waarop nachtvlinders kunnen landen. Als je beide zijden meetelt, kom je op bijna twaalf vierkante meter landingsoppervlak.

Een open frame van grijze buizen met vier witte doekvlakken die kruislings van hoek naar hoek lopen, van schuin boven gezien
Het kruisvormige doek in het frame. Visualisatie met AI, indicatief.
Beschrijving van de afbeelding tonenBeschrijving van de afbeelding verbergen (paviljoen)

Een open vierkant frame van grijze buizen met steekkoppelingen op de hoeken. Binnen het frame hangen vier witte doekvlakken. Ze lopen kruislings van hoek naar hoek, zodat je van bovenaf een X ziet.

Daardoor ontstaan vier open hoeken, met steeds twee witte vlakken. Op die vlakken kunnen nachtvlinders landen. Midden op de bovenste buizen zitten extra koppelstukken waar een bovenconstructie voor de lampen aan kan.

Het idee is dat nachtvlinders vanuit alle richtingen bij een verlicht doekvlak kunnen komen. Vooral op een open plek lijkt me dat interessant: daar wil ik het licht rondom benutten. Hoe goed dat met de complete opstelling werkt, moet ik nog ervaren.

Van GPT naar rietjes en papier

Bij het uitwerken heb ik ook GPT gebruikt om visualisaties te maken. Dat hielp om het idee voor me te zien. Daarnaast heb ik een miniatuur van rietjes en papier gebouwd om te bekijken hoe de vorm in elkaar zat.

Het ontwerp kreeg zo stap voor stap vorm. Een beeld maken, iets bouwen, ernaar kijken en weer aanpassen. Dat uitzoeken vind ik een leuk onderdeel van het hele project.

Een doek op maat

Voor een eerste proef hing ik een paar losse doeken in het frame. Daarmee kon ik alvast proberen hoe de opstelling werkte, maar het doek zat nog lang niet zoals ik het voor ogen had.

Een kennis van mijn tennisvereniging, die coupeuse is, wilde een passend doek voor me maken. En dat heeft ze ontzettend knap gedaan. Het sluit netjes aan om de staanders en staat mooi strak in het frame. Echt vakwerk. Het resultaat is precies waarop ik hoopte.

Ruimte om met licht te spelen

Boven het doek zit een open bovenconstructie voor de centrale lamp. Vier schuine buizen lopen vanaf het midden van de bovenste framebuizen omhoog naar een kleiner vierkant.

Aan die schuine delen kan ik ook aanvullende verlichting bevestigen. Bijvoorbeeld een UV-lamp die gericht op een doekvlak schijnt. Er blijft dus genoeg ruimte om verschillende lampen en combinaties uit te proberen.

Mijn gedachte is om de centrale lamp te gebruiken voor de algemene aantrekkingskracht en de kleinere lampen op de landingsvlakken te richten. Voor de centrale verlichting gebruik ik een lamp van 160 watt. Die kan op mijn powerstation van 512 Wh draaien. Daarmee kan ik ongeveer twee tot tweeënhalf uur vooruit, wat voor mij prima is.

Ik ben daarnaast verschillende zelfbouwlampen aan het maken. Daarover schrijf ik in een apart artikel, want ook dat is een experiment op zichzelf.

In het voorjaar van 2027 naar buiten

Met de losse doeken werkte de opstelling al redelijk goed. Ik was daar zeker niet ontevreden over. Maar de volledige versie, met het passende doek en de verlichting zoals ik die wil gebruiken, moet nog worden getest.

Dat hoop ik in het voorjaar van 2027 te doen. Dan kan ik zien hoe het paviljoen zich buiten houdt, hoe de verlichting uitpakt en wat erop afkomt. Daar zullen vast weer nieuwe aanpassingen uit volgen.

Voor nu ben ik vooral blij met wat er staat. Van een paar elektrabuizen en een kringloopdoek naar een eigen nachtvlinderpaviljoen. Ik heb zin om ermee op pad te gaan.

Bekijk ook de video bij dit nachtvlinderpaviljoen op YouTube.